‘We tafelen tot in de late uurtjes…’

BalansZomerverhaal2020.

In tijden van Corona: Wat doen jullie deze zomervakantie?

door Karen Dijk (36), moeder van Tijmen (12), Joppe (10) en (Pim 7)

Het is zover, de auto staat klaar en we vertrekken. Tijd voor vakantie! We gaan naar Zuid-Frankrijk. Voor het eerst hebben we een zomerhuisje geboekt in de middle of nowhere. We laten de caravan thuis en gaan we met ons eigen gezin weg.
We rijden de hele nacht door en het schiet mooi op want om 08.00 uur zijn we op de eerste bestemming, een huisje voor een week. Er is een zwembad bij en zelfs een tennisbaan. Nadat we ons hebben aangemeld en de rondleiding hebben gehad zijn de jongens al omgekleed voor het zwembad. Gerwin, moe maar voldaan van de reis, kiest ervoor om te relaxen in een schommelstoel. Ik zoek de jongens op in het zwembad. Het is een warme dag, de eigenaar van het complex is al op leeftijd en hij geniet aanzienlijk van de pret die de jongens hebben in het water.

Deze avond hebben we een uitje op het programma staan: we gaan met de lokale bevolking eten in het dorp. De witte tafellakens zien we vanaf een afstand, de tafels zijn prachtig opgedekt en overal hangen en staan bloemen en lichtjes. We krijgen een glaasje wijn, de omgeving is prachtig, het weer is nog mooier en de mensen zijn vriendelijk en gastvrij. De kinderen vermaken zich en wij ook, echt als Goden in Frankrijk, de betekenis van het spreekwoord snap ik nu. Het lokale eten en de wijn van de wijnboer uit de buurt… Wat een genot. Deze avond is er eentje om nooit meer te vergeten….

Karen Dijk

We tafelen tot in de late uurtjes, de vuurkorven gaan aan en een band maakt zich klaar om op te treden. Wat een prachtige muziek, opzwepend, de meeste mensen gaan dansen. Wij staan op en doen mee, totdat onze voeten niet meer kunnen en we met blote voeten verder dansen. De kinderen vermaken zich met andere kinderen, zij zijn druk bezig met jeu de boules, een typisch Frans spel. Een mooie vertoning want het vermaak is te zien én te horen.
Het wordt laat en al zingend lopen we terug naar ons vakantieadres, een van de kinderen heeft het hoogste woord over jeu de boules. ‘Ik mag morgen van die lieve, oude meneer bij hem komen oefenen. Mam echt, hij wil mij het leren.’ Moe brengen we de jongens naar bed, we drinken nog een glaasje van de wijn die we meekregen, het smaakt heerlijk onder de prachtige sterrenhemel…
Al dommelend word ik wakker, ik lig op mijn stoel in de tuin, het zonnetje in mijn gezicht en een merel die druk om me heen vliegt. Zij heeft het druk met haar nestje bij ons in de boom, wat een heerlijkheid. Ik bedenk me dat deze vakantie een topvakantie was maar dat ik hier thuis ook kan genieten met mijn gezin, met borden macaroni in het zonnetje.