Wij ondersteunen en versterken ouders van kinderen met problemen bij leren en/of gedrag in opvoeding, onderwijs en zorg

35 jaar!

Wij ondersteunen en versterken ouders van kinderen met problemen bij leren en/of gedrag in opvoeding, onderwijs en zorg

Bij ons is het ook (geen) feest

Astrid van Meijeren (31) is een vrouw met AD(H)D en moeder van drie dochters: Maud (6) en Keet & Soof (4). Onder de naam Vrouwenadhd op Instagram, Facebook en Spotify deelt zij het wel en wee van haar leven met AD(H)D. De ene keer is dat grappig, de andere keer bloedserieus. Astrid: ‘O ja, over serieus gesproken, sinds 1 oktober heb ik een supergaaf online programma: Wat als vrouwen met AD(H)D gebruik gaan maken van hun gave & goud. Goud hé? Te vinden op astridvanmeijeren.nl 

‘Die vrouwencirkels van vroeger, die waren zo gek nog niet!’

Er zijn heel wat dagen dat mijn glas overloopt, maar er zijn ook genoeg dagen dat ik blij ben dat ik überhaupt mijn glas kan vinden. Als moeder met AD(H)D, of nou, beter gezegd: bij AD(H)D in het algemeen, is het glas namelijk net iets kleiner dan bij mensen zonder AD(H)D. Zeker wanneer je bedenkt dat er in het leven van een AD(H)D’er tamelijk veel gebeurt. Dan kun je je zo voorstellen dat dat glas ook wat vaker moet worden geleegd. En dat is met mijn voorliefde voor een druk programma en overal aanwezig zijn nog weleens een puntje van aandacht(tekort). Dan staat dat glas halfleeg zomaar weer dagen te staan. Dan komt er precies niks uit mijn handen, terwijl mijn todolist groeit. Zelfs de vaatwasser leegruimen is dan eigenlijk nog te veel gevraagd. Vindt je partner ook leuk als hij thuiskomt uit z’n werk… 

 Maar goed. Dat glas dus. Als moeder-to-be had ik genoeg ideeën over hoe ik het zou willen aanpakken. Honderd keer van de glijbaan af, uren knutselen en koekjes bakken. In werkelijkheid is mijn glas al halfleeg van alle schoenen en jassen bij elkaar rapen voordat we überhaupt de deur uit zijn, weten mijn dochters van de knutseltafel een grote confettibom te maken en is het vaak al vijf uur voordat ik er klaar voor ben om koekjes te gaan bakken. Vast voor veel ouders herkenbaar. 

En toch staan we allemaal weer met opgeheven hoofd op het schoolplein. Er zijn er maar weinig die in tranen uitbarsten na zon ochtend. En als je dat al doet, kun je rekenen op ‘de blikken’ of als je veel geluk hebt een aantal adviezen (over de app) die je zelf ook had kunnen bedenken. Hoe heerlijk zou het zijn als iemand echt even zou inchecken bij je hoe jij al die ballen steeds weer opraapt en in de lucht gooit, voor een knuffel of gewoon een dikke vette knipoog van herkenning  

Die vrouwencirkels van vroeger, die waren zo gek nog niet! It takes a village to raise a child is dan ook een van mijn favoriete quotes. Maar geen illusies hoor. Tien van de tien keer sta ik ook met een big smile op het schoolplein, m’n frustratie weg te slikken en m’n kroost vol liefde een fijne dag te wensen. Want eerlijk is eerlijk, met hun erbij is het glas toch eigenlijk alle dagen gewoon halfvol en beschikt dat AD(H)Dbrein van mij over de nodige veerkracht er toch weer een feestje van te maken.  

Lees ook

Vragen?

Wil je eens sparren met andere ervaringsdeskundige ouders? Bel dan eens met onze advieslijn. Of kijk in onze agenda voor onze webinars en bijeenkomsten.

Zoek op deze website:

  • Categorie

  • Diagnose/Aanleg

  • Leeftijd

  • Regio

  • Documenttype

Deze website is gemaakt door Project Icarus!

Project Icarus is een uitdagende en leerzame plek voor jongvolwassenen met een beperking die zichzelf willen ontwikkelen op het gebied van computers en ICT.

Wil je ook je website laten maken door Project Icarus?