Balans • 14 februari 2019

Lees hier alle artikelen uit BM01 van 2019

Cover website met tekst

Digitale editie van BM01 voor leden

‘Omarm dyslexie!’

‘Dyslecten kunnen vaak in één grote stap een probleem oplossen, zonder daar tien tussenstapjes voor nodig te hebben.’  Interview met Tamara Vreeken, die met haar HOI Foundation de kijk op dyslexie wil veranderen.

‘Het allerbelangrijkste is erkenning’

‘Voor heel veel van de problemen van ADHD’ers is echt een oplossing te verzinnen’, zegt Corine Lancel, die zelf ADHD heeft en al meer dan 35 jaar in het onderwijs werkt. In haar boek ‘AD(H)D wat doe je daarmee?!’ zet ze mogelijkheden op een rij om het functioneren op school te verbeteren.

‘In de overlevingsstand vergeet je als ouder vaak jezelf’

‘Iedere ouder wenst vanaf dat een baby geboren is dat hun kind erbij hoort en mee kan doen. Als dat niet zo loopt, maak je een rouwproces door’, zegt Suzanne Boomsma, ouder van een 17-jarige zoon met autisme. Een interview over acceptatie, zelfzorg en ‘regie in het ouderschap’.

‘Ik voelde me afval’

Mariëtte van Hemert en Marianne van Etten interviewden tien jongvolwassenen die ooit vastliepen op school, overstapten naar ander onderwijs en soms ook thuiszitter werden. Het mondde uit in het fraaie boekje ‘School(be)leven’.

‘Meer erkenning voor sensorische problemen’

Problemen met sensorische informatieverwerking komen voor in combinatie met ASS en ADHD, maar ook los daarvan. Nelleke Vonk Noordegraaf, bestuurslid van de Nederlandse Stichting voor Sensorische Informatie-verwerking, is blij dat er meer aandacht komt voor deze problemen.

‘Bij ASS spreek ik over kwetsbaarheden’

Birgitta Kox is behandelaar van gezinnen met kinderen met ASS. ‘Ik denk altijd in mogelijkheden en kansen, in plaats van in problemen. Kijken naar en denken in beperkingen biedt geen ruimte.’

‘Diep vanbinnen voelde ik me schuldig’

Esther Groenewegen heeft een dochter met een hechtingsstoornis. ‘In ons gezin hebben we een modus gevonden om ermee om te gaan. We zijn ons gaan richten op de vraag: wat kan ze wél? Omdenken, mét humor. We zijn op zoek gegaan hoe ons leven te leven zodat het voor iedereen fijn is.’

‘Het moet normaal worden om over je verdriet te praten’

Edith Raap, deskundige in ouderbegeleiding, vindt dat er in de zorg heel anders met ouders zou moeten worden omgegaan. ‘Als je samen met ouders optrekt vanaf het begin en echt samen met hen nadenkt over wat goed zou zijn, in gesprek gaat over hoe de ouders het ervaren en wat voor mogelijkheden zij zien, dan kom je misschien wel tot een heel ander soort hulp en een veel passender ondersteuning.’

‘Je kunt je pas goed voelen als je jezelf accepteert’

Anton Horeweg, leerkracht en gedragsspecialist, helpt leerlingen ‘die iets hebben’ om zichzelf te accepteren – bijvoorbeeld door het stellen van doelen. ‘Ik vraag bijvoorbeeld aan een leerling wat hij denkt af te krijgen vandaag. Vijf opdrachten! Dan zeg ik: dát geloof ik niet, wedden dat dat niet lukt? En dan lukt het natuurlijk wel. Ik probeer het luchtig te houden.’

‘Ons gezin was een stuurloos schip op een wilde zee’

Anoushka, moeder van een zoon met PDD-NOS en een tweeling met ADHD en dyslexie, heeft het jarenlang loodzwaar gehad maar is nu in balans – ondanks hoe moeilijk het af en toe nog is.

‘Door die pillen raakte ik mezelf langzaam kwijt’

Dirk (20, ADD) werkt voor de kliniek waarin hij zelf opgenomen is geweest vanwege allerlei verslavingen. ‘Ik heb het heel zwaar gehad in mijn leven, maar het gekke is, ik kijk er niet eens slecht op terug. Want vanuit alles wat ik heb meegemaakt, kan ik mensen nu heel goed helpen.’

Q&A over Hoogbegaafdheid

Dr. Lianne Hoogeveen beantwoordt vragen van een Balans-lid over hoogbegaafdheid.

Regiovoorzitters aan het woord

Interviews met regionale voorzitters Jovita Bos (Balans Groot Amsterdam) en Geertje Karstens (Balans Groningen). ‘Balans behartigt de belangen van zowel jou als je kind(eren). Ook als er geen diagnose is gesteld. (…) Het is zo belangrijk dat ouders een hand kunnen uitsteken en dan weten dat die wordt opgepakt.’