Dag 3 van het internationale DCD-congres in Finland

Blog van jeugdarts kinderrevalidatie Juan Manterola over het 13e internationale DCD-congres, dat van 5 tot 8 juni wordt gehouden in Jyväskylä, Finland.

 

7 juni: Over de sensitiviteit van ouders in het signaleren van ontwikkelings-problemen, DCD na de puberteit en de hersenen van kinderen met DCD

Vandaag een heel actieve dag, vol met inspirerende presentaties en de mogelijkheid om te netwerken met collega’s uit de hele wereld. Fijn om te zien hoeveel passie en kennis er toegepast wordt om kinderen te helpen!


Vroegsignalering van DCD

Normaliter proberen wij de diagnose DCD niet te stellen vóór het 5e jaar. Dit heeft te maken met de grote variabiliteit in de normale motorische ontwikkeling bij jonge kinderen: een (mogelijk in te halen) motorische achterstand is tenslotte niet hetzelfde als een motorische stoornis (zoals DCD).
Maar dat betekent niet dat er niets gedaan kan worden met jonge kinderen die motorische problemen hebben!
Er is tegenwoordig meer dan voldoende bewijs dat veel kinderen met DCD, met name onder de groep vroeggeboren kinderen, al heel vroeg in het leven herkenbare aanwijzingen tonen van motorische ontwikkelingsproblemen.
Op basis daarvan een advies voor ouders: hebt u een ‘niet pluis’ gevoel betreft de ontwikkeling van uw jonge kind, bespreek het met uw huisarts en/of consultatiebureauarts. Bent u in de loop van de maanden niet gerustgesteld, herhaal uw consult en vraag zo nodig een verwijzing (bijvoorbeeld naar een gespecialiseerde kinderfysiotherapeut). De meeste kinderfysiotherapeuten hebben trouwens directe toegankelijkheid. En ook dan: blijf altijd kritisch!
Ook een advies voor professionals: neem altijd de zorgen van ouders heel serieus. Er zijn steeds meer onderzoeken die laten zien dat ouders een hoge sensitiviteit hebben in het signaleren van ontwikkelingsproblemen van hun kinderen.
“Ik vind het eng om te bedenken hoeveel ouders er zijn die nog niet weten wat er met hun kinderen aan de hand is”.


Het gaat niet zomaar vanzelf over

Fijn om te zien dat er steeds meer onderzoeken zijn naar DCD na de puberteit. Er zijn tegenwoordig geen wetenschappelijke discussies meer over de aanhoudende problemen van deze kinderen als zij pubers en jongvolwassenen worden. Fijn dus dat wetenschap nu aansluit met onze ervaringen thuis, in de spreekkamer en de behandelruimte.
Belangrijk is te beseffen dat pubers en jongvolwassenen met DCD geconfronteerd worden met nieuwe uitdagingen: niet alleen de motoriek maar ook de executieve functies (zoals planning en organisatie) spelen een rol in de problematiek. En dit is te zien bij onderzoeken.
En helaas moeten wij, in de praktijk en met wetenschappelijke onderzoeken, constateren dat ook de psycho-emotionele ontwikkeling, de sociale integratie en de participatie van deze jonge volwassenen benadeeld worden door de beperkingen.
“Als kind had ik motorische problemen maar daar kon ik wel goed mee omgaan. Nu, als volwassene, heb ik moeite met hoe ik mezelf georganiseerd krijg zodat ik mijn baan kan behouden”.

We hebben dus een gezamenlijke missie voor ouders en behandelteams om onze kinderen met DCD voor te bereiden op het leven.

DCD en de hersenen
Wij zijn nog niet in staat om harde conclusies te trekken, maar één ding is duidelijk: de structuur en de activatie van de hersenen van kinderen met DCD zien er anders uit dan die van kinderen zonder DCD.

Is deze huidige kennis nuttig voor onze kinderen met DCD? Nog niet echt (dit soort onderzoeken zijn met name nog niet beschikbaar in ziekenhuizen), maar waarschijnlijk wel in de toekomst. Het is sowieso een bevestiging dat er iets essentieel anders verloopt bij kinderen met DCD in de hersenen. Nog een argument tegen het vaak gehoorde ‘hij is lui’, ‘zij moet meer haarbest doen’.

Problemen of compensaties?
“Niet vergeten dat wat wij zien niet alleen de problemen zijn, maar ook de strategieën die het kind ontwikkelt juist om de problemen te compenseren.”

Lees hier de blog van Juan Manterola over dag 2

Lees hier de blog van Juan Manterola over dag 1

Lees hier de introductie bij de serie blogs