‘Problematiek leerling wordt complexer als pedagogisch en didactisch klimaat niet op orde is’

Reactie Oudervereniging Balans op enquête-uitslag Kinderombudsman

Kinderen zijn best tevreden over passend onderwijs, tot er meerdere diagnoses zijn. Deze invalshoek is een van de resultaten uit een enquête die Kinderombudsman Margrite Kalverboer onlangs hield onder leerlingen met een zorgbehoefte en waarop 184 scholieren reageerden. Onder deze kop verscheen vandaag een artikel in Trouw. Zij nam het initiatief tot deze enquête omdat de stem van het kind niet wordt gehoord binnen de evaluaties over de in 2015 ingevoerde landelijke stelselwijziging passend onderwijs. Daarin heeft zij gelijk.

Echter door berichtgeving met deze strekking worden vele kinderen volgens Oudervereniging Balans met (tijdelijke) specifieke onderwijs- en zorgbehoeften in de kou gezet. Want kunnen 184 leerlingen een gefundeerd onderzoeksresultaat weergeven? Wij denken van niet. In Nederland zijn aldus een rapport van het CBS uit 2012 alleen al plm 200.000 kinderen onder de 15 jaar met een beperking en/of chronische aandoening. Het zou goed zijn een grotere groep de vragen Past het onderwijs jou? En wat valt er op welke wijze te verbeteren? voor te leggen om tot een beter en gedegen onderbouwd beeld te komen.

Balans kent vele malen meer dan 184 leerlingen die zo het tegendeel zullen beweren: ‘Nee, wij krijgen niet het juiste onderwijs. We willen zo graag, maar raken overprikkeld in klassen met teveel leerlingen.’ Of: ‘We willen zo graag, maar we vervelen ons omdat we in november al het lesmateriaal van een schooljaar af hebben, en geen alternatief programma ontvangen.’ Of: ‘Als ik op mijn stoel blijf wiebelen, moet ik op de gang werken terwijl ik me juist kan concentreren door te wiebelen. De meester begrijpt dat niet.’ Of: ‘Ik leer/ontwikkel beter op een andere plek dan school, maar dat mag niet.’

En er zijn meer kanttekeningen die we bij het artikel in Trouw willen maken.

Uit de gesprekken die wij voeren met onze leden – veelal ouders van kinderen met specifieke onderwijs- en/of zorgbehoeften – komt de volgende ‘schets’ naar voren: scholen hebben wel de intentie om passend onderwijs te bieden maar de noodzakelijke pedagogische en didactische omgeving ontbreekt veelal om de kinderen met autisme, dyslexie, AD(H)D en hoogbegaafdheid een passend aanbod te doen. Dat horen ze van hun kinderen thuis; dat zien ze als ze kíjken naar hun kind. En juist het gebrek daaraan versterkt de problematiek van de leerling, en maakt deze meer complex.

Wat we ook missen in de enquête is de stem van het jonge kind want deze is afgenomen onder 10- tot 18-jarigen. Juist deze jongere groep, waarin veelal de eerste kenmerken van niet (helemaal) kunnen meekomen met de groep zich voordoen, zou ook een podium moeten krijgen.

 

Thuiszitters

En dan ons laatste punt: er is geen sprake van een stagnering van het aantal thuiszitters, er is sprake van een toename, aldus het ministerie van onderwijs zelf nog afgelopen januari in een brief aan de Tweede Kamer. Lees hier ook de getallen die helaas beduidend hoger liggen: https://balansdigitaal.nl/nieuws/aantal-thuiszitters-stijgt-opnieuw/

Wij hebben de onderzoeker van de Kinderombudsman inmiddels gesproken. En we ontdekten dat we elkaar kunnen vinden als het gaat om het verbeteren van het pedagogische en didactische klimaat in scholen. We spraken af dat we na de evaluatie van Passend Onderwijs in november deze focus met elkaar gaan bespreken. Onderwijs moet veilig en uitdagend zijn voor álle kinderen in Nederland. Daar hebben ze recht op, niet alleen vanwege VN-verdragen als het Kinderrechtenverdrag uit 1989 en dat voor mensen met een beperking uit 2016. Maar heel gewoon omdat de mate van beschaving van een samenleving zich laat zien in hoe je met je toekomstige generatie omgaat. En daartoe moet je luisteren naar hun stem.

Suzanne Boomsma,
directeur Oudervereniging Balans


Heb je vragen over onderwijs? De BalansAdvieslijn is op werkdagen tussen 10.00 en 13.00 uur bereikbaar op nummer 030 – 2255050 (keuze 3)

 

Word-lid-balk 2019