Eindelijk mag ik zelf nadenken!!  

Maandagochtend is het zover. Na een bewogen anderhalf jaar vol verdriet, boosheid, schooluitval en thuisprojectjes, mag je eindelijk naar de klas voor snel denkende kinderen: de Deltaklas. Spannend! 

Ebbe is een vrolijk en bewegelijk mannetje een twinkeling in zijn ogen. Iemand die keurig meedoet in de klas, maar ook met humor, speelsheid en een vleugje ondeugendheid. 

Het is mei, de vakantie van groep vier is net voorbij. Vóór de vakantie heeft Ebbe twee dagen onderzoek gehad. De eerste dag was super: allemaal verhaaltjes verzinnen samen met een lieve mevrouw. Dag twee was een beetje saai, gewoon een boekje met rekenopdrachten. Gelukkig wel bij diezelfde mevrouw!  

Na 1,5 jaar is het eindelijk duidelijk: Ebbe is hoogbegaafd. Die leuke dag was het creatieve onderzoek, dat rekenboekje zijn IQ test. 

In groep 3 gaven ouders voor het eerst aan dat ze zich zorgen maakten. Ebbe was zo moe en ook boos en verdrietig. Voorzichtig opperde ze hoogbegaafdheid. School zag dat anders. Zijn resultaten waren niet echt opvallend hoog. Ja, wel op lezen en ook zijn humor was wel heel erg leuk. Maar de rest viel wel mee.

In groep 4 begon Ebbe uit te vallen en na de kerstvakantie ging hij nog maar halve dagen naar school. Thuis werden in de middag projectjes gedaan om zijn nieuwsgierigheid toch te voeden met allerlei zaken waar hij zo naar verlangde. Ouders namen vrij, vrienden en familie werden ingeschakeld en leuke projecten werden bedacht. 

School keek naar wat ouders thuis konden veranderen, waarop ouders afspraken met maatschappelijk werk. Daarna gingen ze met Ebbe naar de dokter om uit te sluiten dat hij niets onder de leden had. En toen daar allemaal niets uit kwam, besloten ouders om Ebbe te laten onderzoeken. 

Het oudergesprek wat volgde opende deuren waar ze zo naar op zoek waren. Na hun gesprek op woensdag mocht Ebbe direct op maandag de eerste keer naar de Deltaklas. 

Die maandag stapte hij gespannen het lokaal binnen. Aan het eind van de ochtend kwam hij huppelend naar buiten. “Dat was zo leuk! Ik mocht gewoon zélf nadenken!!”. 

Sinds die maandagochtend wil Ebbe weer hele dagen naar school. School werkt ook mee. Ze zorgen voor een hogere snelheid in zijn werk, verdiepende activiteiten en bieden ruimte voor zijn creativiteit. Na anderhalf jaar van verdriet, boosheid en zorgen huppelt Ebbe weer rond. Want hij mag eindelijk zélf nadenken!  

 *Ebbe is niet zijn echte naam