Elise (14) heeft zelf gezorgd voor een rustige werkplek op school
TEKST ELISE LUCAS & ANOUK VAN WESTERLOO
Naam: Elise
Leeftijd: 14 jaar
Heeft: autisme & dyslexie
Woont: met vader Phillip, moeder Lydia, zus Jasmin (12) en katten Jack & Sparrow
Zit in: de 2e klas van de Vrije School
Hobby’s: zwemmen, knutselen, theater
De drukste klas aller tijden
Elise zit in de tweede van de middelbare school. En, zoals ze het zelf zegt: ‘In de drukste klas aller tijden.’ Concentreren in zo’n drukke klas valt niet mee. En als je ook nog autisme en dyslexie hebt, wordt het wel heel lastig. ‘Ik kreeg vaak paniekaanvallen op school, waardoor ik niet mee kon doen aan de lessen. Als ik zo’n paniekaanval kreeg, had ik geen plek om naartoe te vluchten en werd ik vaak uitgelachen omdat ik huilend de klas uitrende.’
Eerste Hulp Bij Overprikkeling
Vooral één jongen in de klas vond het leuk om haar na te doen als ze moest huilen. Ze staat op de wachtlijst voor een andere, rustigere school: voortgezet speciaal onderwijs. Maar tot die tijd moest er wel iets veranderen. ‘Ik moest voor een project-uur op school iets maken of uitvinden om een probleem op te lossen.’ Dus ging Elise aan de slag met haar eigen probleem. ‘Ik heb een stappenplan bedacht voor kinderen die in dezelfde situatie zitten. Een soort EHBO-kit (Eerste Hulp Bij Overprikkeling).’
Geen gewone tent
Om die overprikkeling te verminderen, moest Elise een manier verzinnen om een afgesloten ruimte te creëren. Zonder dat er een heel nieuw lokaal gebouwd hoefde te worden. Dat werd een tent. ‘Geen gewone tent, want daar passen geen bureau en stoel in. Maar een hoge ‘omkleedtent’, die je ook wel op het strand ziet. We vonden er eentje op Marktplaats voor vijftien euro. Daar zetten we een bureau en een stoel in van een ander klaslokaal. Dat was de basis. Maar het was er nogal donker, dus hingen we er een lampje in dat je aan kan doen als je dat wil.’
Zo donker en stil mogelijk
Als Elise in paniek is, wil ze dat het zo donker en stil mogelijk is om haar heen. ‘Dus in de tent liggen een koptelefoon en een slaapmasker klaar. Er liggen ook een paar fidget toys. Die helpen als ik aan het ‘stimmen’ ben. Stimmen is een bepaalde beweging opnieuw en opnieuw doen om jezelf te kalmeren. Ik flap bijvoorbeeld rond met mijn handen of ik ga neuriën. Ik zou ook nog zure snoepjes en alcoholdoekjes willen om te helpen uit mijn paniek te komen. Dat helpt omdat de sterke geur en smaak sterker zijn dan het paniekgevoel, waardoor ik rustiger word.’
Beter concentreren
De directeur van de school was niet meteen enthousiast over de tent van Elise, maar vond het uiteindelijk toch goed. Elise gaat ongeveer een derde van de schoolweek echt naar school en gebruikt dan meestal de tent. De jongen die haar in de klas vaak belachelijk maakte, kan het nog steeds niet laten om haar soms te laten schrikken door aan de tent te schudden als ze erin zit. ‘De tent staat vlakbij de conciërge, maar die is er niet altijd om op te letten…’ Toch is Elise wel heel blij met haar eigen plekje: ‘Er zijn verder geen leerlingen die de tent gebruiken, want mijn spullen worden met rust gelaten. Ik vind het fijner om hier te werken dan in de klas. Zo kan ik me tenminste wel concentreren.’
Dit artikel verscheen eerder in BalansKIDS 2-2026.
