Extra informatie bij artikel ‘BEER-methode stelt ouders en kind centraal’

Zeno raakte geïrriteerd van elk geluidje van zijn pasgeboren zusje. Zijn ouders voelden: er is iets. Maar wat? Ze kregen hulp en lieten het woord autisme even met rust. Het hielp ze perspectief te krijgen, te accepteren én Zeno te stimuleren in zijn ontwikkeling. ‘Dit gaf ons zekerheid. We wisten wat we moesten doen,’ vertelt vader Jos van den Assem.

TEKST RENÉ LAMERS

Het moet eerst landen

‘Al een paar maanden nadat zijn zusje was geboren, met wie hij maar zeventien maanden scheelt, viel ons op dat Zeno geïrriteerd raakte van de baby. Bij het consultatiebureau sprak de dame daar binnen enkele momenten over autisme, alsof het al een diagnose was. Na tien minuten stonden we buiten. Daar waren we erg van geschrokken. Mijn vrouw zakte door de grond en raakte depressief. Het raakte mij ook, maar ik dacht nog dat het anders kon lopen. Ook al voel je dat er wat is, het moet eerst landen. Het hele pad dat je had uitgestippeld, blijkt anders te lopen. We gingen googelen en herkenden Zeno in de verhalen: niet aankijken, zwaaien, knuffelen of praten.’

Niet zwart-wit

In plaats van naar specialisten te gaan, zochten Jos en zijn vrouw andere ouders op van wie ook kinderen kenmerken vertoonden die in het autismespectrum passen.

‘We zagen dat er ook kinderen waren bij wie het goedkwam. Dat sterkte ons in het idee dat het niet zwart-wit is, dat hij ermee kon leren omgaan. Daardoor ontstaat ook ruimte voor acceptatie. Ga je dan de molen in of wacht je af, vraag je je dan af.’

Omdat Zeno’s zusje het niet meer trok, vonden we behandeling nodig en kwamen we bij het consultatiebureau. Dat opperde spraaktraining of de BEER-training. We kozen voor het laatste. En dat was zó fijn: Hester komt bij je thuis op bezoek. Dat komt helemaal niet over alsof een specialist komt, maar iemand die je goed kent. De klik was er meteen. Ook superluxe dat iemand naar ons toekwam en twee uur lang tips gaf.’

Twee seconden

Door de tips van Hester werden Zeno’s ouders zekerder. ‘Je weet nu hoe je met je zoon moet omgaan. Het niet weten is namelijk het meest angstige. We weten nu bijvoorbeeld dat als je iets wil geven, je het eerst twee seconden vasthoudt, wacht totdat hij je aankijkt en het hem dan geeft.’

Zeno zelf heeft zich ook veel ontwikkeld, terwijl hij anders stil had gestaan op een wachtlijst. ‘Eerst speelde hij in zijn eentje, maar op een gegeven moment gaf hij mij een puzzelstukje omdat hij samen wilde spelen. Waar Hester bij was! Dat doet wel wat met je. We letten ook op of Zeno wil dat je meespeelt om zíjn spel af te maken, of voor interactie. Op de peuterspeelzaal eet hij nu mee aan tafel met de andere kinderen en gaat hij in de kring zitten. Hester viel ook iets op, wat in een behandelkamer nooit zichtbaar was geweest, namelijk dat mijn vrouw gestrest raakte wanneer Zeno geïrriteerd was. Dat voelen de kinderen weer. Als je weet hoe je daarmee kunt omgaan, brengt dat rust.’

Een eerlijk adviesrapport

Hester sloot af met een rapport met een advies. ‘Dat was een eerlijk rapport. Ze zei erbij dat het hard kon overkomen. Dat is anders dan als je zo een diagnose hoort. We weten nu welke hulp we moeten zoeken, zoals een spraakcoach en voor interactie tussen Zeno en zijn zusje een groepscoach. We komen op een wachtlijst, maar we weten nu wel de richting die we op moeten. Dat is anders dan als je op een wachtlijst staat en nog niets weet.’

Zelf BEER-methode inschakelen?

Als ouder kun je ook een hulpverlener vragen of in jouw gemeente een BEER-getrainde hulpverlener is. Check wel of de financiering bij deze hulpverlener is geregeld. Met een pgb kun je ook een BEER-hulpverlener uit een andere gemeente inroepen.

Vind hier BEER-hulpverleners

Luister ook deze podcast over hoe vroegsignalering ontwikkelingsproblemen kan voorkomen.