Extra informatie bij artikel ‘Brain Warriors verbindt jongeren met angst, dwang en fobie’
Patricia Muis is directeur van de Angst, Dwang en Fobie stichting (ADF). Binnenkort wordt haar initiatief Brain Warriors gelanceerd: een laagdrempelig platform speciaal voor jongeren. Een site waar je betrouwbare informatie, ervaringsverhalen, psycho-educatie en behandelmogelijkheden kunt vinden. En waar je contact met andere jongeren kunt krijgen onder begeleiding van ervaren therapeuten.
In 2022 ging Patricia aan de slag met een subsidieaanvraag bij ZonMw voor een jongereninitiatief rondom ervaringsdeskundigheid en lotgenotencontact. Met als doel: betrouwbare informatie vindbaar maken, en een platform opzetten waar ervaring kan worden gedeeld.
Veel misinformatie onder jongeren
Omdat zo’n initiatief expertise vereist, ging Patricia op zoek naar versterking. Die vond ze bij Anke Klein van KAS: Kenniscentrum Angst en Stress bij jeugd van de Universiteit Leiden, voor de wetenschappelijke onderbouwing. Anke was meteen enthousiast, want ook zij herkent de behoefte aan een platform met betrouwbare informatie – er is zoveel misinformatie onder jongeren. En wetenschappelijk onderzoek wijst uit: hoe eerder je aan klachten werkt, hoe beter ze later te behandelen zijn.
Ervaringen uit de praktijk
Voor praktijkervaring met jongeren benaderde Patricia Jurre Donkelaar, directeur van Mental Heroes. Hier wordt (behandelingsgerichte) ambulante begeleiding aangeboden aan jongeren van 12 tot 23 jaar met angststoornissen, dwangstoornissen maar ook autisme. Ook Jurre herkende de behoefte bij de vele jongeren die hij dagelijks spreekt om informatie, ervaringen en tips te delen. Toen ook marketingbureau The Brand Floor aanhaakte, had Patricia een ‘dreamteam’ om te werken aan de subsidieaanvraag voor het platform wat Brain Warriors zou gaan heten. In 2024 hoorde Patricia dat haar subsidie aanvraag gehonoreerd was.
Uniek in Nederland
‘Natuurlijk zijn er veel online platforms voor jongeren,’ vertelt Patricia, ‘maar veel verder dan leefstijladviezen wordt er niet gegaan. Wij zijn uniek in Nederland met een focus op angst en dwangklachten. Bovendien leggen we ook echt uit wat een stoornis is, wat de behandeling is en waar je terecht kunt.’ Zo gaf een meisje (17 jaar) aan: ‘Volgens de huisarts was ik oud genoeg om zelf te bepalen waar ik hulp kan krijgen, maar ik zag door de bomen het bos niet meer, ik wist het niet.’
Contact met andere jongeren
Een belangrijk element van Brain Warriors is het lotgenotencontact. ‘Alleen zo mogen we dat niet noemen van de focusgroep,’ vertelt Patricia, ‘dat klinkt ouderwets en kon echt niet.’ Er wordt nog gezocht naar een nieuwe term. Wat wel duidelijk is geworden is dat de veiligheid van deze kwetsbare groep niet kan worden gegarandeerd op een forum – zelfs niet met een fulltime moderator. Daarom is ervoor gekozen om supportgroepen te laten begeleiden door jeugdhulpverleners: medewerkers in dienst van Mental Heroes. Bij die groepen staan niet de klachten centraal, maar ze draaien om onderwerpen als school en vrije tijd, socialiseren, seksualiteit of kerst. Op deze laagdrempelige manier kunnen jongeren in contact komen met elkaar.
Lancering in 2026
Nu is het eindelijk zover. Brain Warriors staat in de steigers voor een soft launch, wat inhoudt dat het platform eerst wordt gelanceerd binnen ADF, KAS en Mental Heroes. Patricia hoopt het platform echt te lanceren in het voorjaar van 2026. Er wordt gewerkt aan een communicatieplan om de doelgroep te bereiken, vanuit zowel sociale media – de kruiwagen van het platform – als vanuit samenwerkingsverbanden en ggz-instellingen. De jongeren in de focusgroep hopen er een echt feestje van te maken met een lanceringsdag waar iedereen samen kan komen.
Wil je op de hoogte blijven over Brain Warriors? Schrijf je dan in voor de nieuwsbrief bij ADF. ADF heeft ook een lotgenotengroep voor ouders en naasten.
‘Hoge hartslag, zweethanden. En waarom? Ik heb het nog steeds niet helder’
Max Waterman (25) is een van de twintig jongeren die in de focusgroep hebben meegedacht als ervaringsdeskundigen aan het platform Brain Warriors. Lees hier verder waarom Max meewerkte aan Brain Warriors, hoe hij denkt dat het hem in zijn tienertijd had kunnen helpen en hoe het nu met hem gaat.
Een laagdrempelig platform
Een site als Brain Warriors had Max in zijn tienertijd erg kunnen helpen, denkt hij. Een platform waar hij informatie had kunnen vinden, gericht op zijn leeftijd, zodat hij zelf kon uitzoeken wat er misschien met hem aan de hand was. En zo met zichzelf aan de slag kon gaan. Max: ‘Een laagdrempelige plek om informatie op te zoeken, contact met anderen te zoeken die hetzelfde hebben, ervaringsverhalen te lezen. Zelf een beetje onderzoek kunnen doen, zonder dat je alleen maar afhankelijk bent van de zorg waar je in terecht bent gekomen, en je ouders. Jezelf beter snappen, daar zorgt het vooral voor, en daardoor kun je het ook beter aan anderen uitleggen.’
Allerlei therapieën
Max is zichzelf door de tijd heen steeds beter gaan begrijpen, al weet hij nog steeds niet waarom zijn angsten ooit zijn begonnen. Er is nooit iets gebeurd, zover hij weet, wat zijn angsten heeft getriggerd. ‘Ik heb in al die jaren allerlei therapieën gehad, veel verschillende soorten zorgverleners, cognitieve gedragstherapie, groepstherapie; en ik was zeker niet tevreden of geholpen met alles. Ik was op een leeftijd dat ik niets wilde, ik wilde niet anders zijn, ik stond er niet voor open.’
In het hier en nu leven
Pas later is hij dingen uit de therapieën echt gaan begrijpen en toepassen: ‘Toen ik vijftien was probeerden ze me te leren dat ik in het hier en nu moest leven. Daar kon ik niets mee. Pas rond mijn 22e begreep ik wat er werd bedoeld. Toen vóélde ik echt wat dat is, in het nu leven. Uiteindelijk pik je van de verschillende dingen toch wel iets mee. Maar dat is pas later gekomen, terugkijkend, toen vielen ineens puzzelstukjes in elkaar en kreeg ik een beeld van hoe ik dingen kan aanpakken.’
Nare gevoelens verdragen
Toch blijft het ook nu nog een lastig proces. De nare onbewuste gedachten veroorzaken lichamelijke reacties die horen bij angst. En die fysieke effecten, zoals een hoge hartslag en zweethanden, zorgen op hun beurt weer voor doemgedachten. Voor je het weet zit je vast in een vicieuze cirkel. ‘Ik heb nog steeds diezelfde nare gevoelens, maar kan ze inmiddels wat beter verdragen. Ik weet ook dat als ik eenmaal toch de deur uitga, dat nare gevoel uiteindelijk weggaat. Ik kan er nu wat meer van buitenaf naar kijken. Ik kan meer afstand nemen en mezelf aansturen vanuit een helikopterview. Ik vermijd dingen niet meer zoals vroeger.’
Studie informatica
Na een moeizame middelbare schooltijd, met veel thuiszitten en in zijn eentje gamen op zijn kamer, liet de leerplichtambtenaar hem eindelijk rond zijn zeventiende wat meer met rust. Hij pakte het leren zelf thuis weer op. ‘Toen de druk van buitenaf wegviel, ik mijn eigen planning kon maken en niet per se naar buiten hoefde, lukte het me wél om te leren. Ik heb mijn diploma gehaald en ik ga nu beginnen met een studie informatica, waar ik heel erg naar uitkijk!’
