Een beurs, vóór thuiszitters, dóór thuiszitters
TEKST ANOUK VAN WESTERLOO
Iris (18), Sanne (17) en Timmer (15) zijn thuiszitters. Ze gaan al voor een langere tijd niet naar een reguliere school. Iris bedacht het idee om een evenement te organiseren, speciaal voor thuiszitters en hun ouders: de Thuiszittersbeurs. Samen met Sanne, Timmer en nog een heleboel anderen is dat uiteindelijk gelukt. Afgelopen 6 maart was het zover.
Creatieve bedrijfjes van thuiszitters
Toen Iris al een hele tijd thuis zat van school, begon ze zich steeds meer te vervelen. Ze wist dat veel andere jongeren die thuiszitten kleine bedrijfjes zijn opgestart en bijzondere talenten hebben. Ze verkopen bijvoorbeeld zelfgemaakte kunst van hout, of haakwerkjes, of ze maken sieraden of kunnen prachtig tekenen. Iris: ‘Het leek mij nou zo leuk om al dit soort creatieve bedrijfjes van thuiszitters aandacht te geven met standjes op een beurs. Daar kunnen ze van leren en zo krijgen ze meer bekendheid en meer bestellingen.’
Oproep op Insta
Iris deed een oproep op Insta, daar had ze al eerder de groep @thuiszitters opgericht, en daar kwamen veel leuke reacties op. Een jaar eerder had ze ook al een gala (een groot feest) georganiseerd speciaal voor thuiszitters. Dat begon ook met een post op Insta. Iris: ‘Dat was heel leuk om te doen, veel mensen boden hulp aan. En dat gebeurde nu weer.’
Zo kwam Iris ook in contact met Sanne en Timmer, die allebei mee zijn gaan helpen met organiseren. Want er kwamen veel ideeën binnen over dingen die er op de beurs konden komen, zoals workshops en lezingen. Dat moest allemaal uitgedacht worden en worden georganiseerd. Er moesten sponsors komen en exposanten, er zijn workshops geregeld met legobouwen, met schilderen, met science. En organisaties met informatiestands en er kwam zelfs iemand ondernemersadvies geven. Timmer heeft een website gemaakt, thuiszittersbeurs.nl, waar alles duidelijk vindbaar is en wordt uitgelegd. Ze kregen met de organisatie hulp van vrijwillige professionals.
Stress door school
Sanne en Timmer zijn net als Iris thuiszitters. Timmer viel in groep 8 uit: ‘Ik was een paar jaar daarvoor van school gewisseld, omdat het voor mij op school te onrustig was. Op de nieuwe school ging het in het begin goed, maar ook dit bleef lastig. Het is me uiteindelijk wel gelukt om groep 8 af te ronden.’
Timmer begon op een middelbare school waar hij eigenlijk nog niet klaar voor was. Er was gelegenheid om les te volgen bij een thuiszittersvoorziening die wel de nodige rust bood. Timmer: ‘Dat was een kleine klas met maar acht leerlingen. Geen druk en je mocht gewoon aan je eigen schoolwerk werken.’ Na een lange zoektocht en drie middelbare scholen, volgt Timmer nu online-onderwijs en bouwt dit rustig op. Timmer: ‘Ik besteed ook veel aandacht aan het produceren van (dance)muziek. Dit wil ik graag verder ontwikkelen op de Herman Brood Academie of op het Conservatorium in Amsterdam.’
Online-les
Iris kreeg het moeilijk toen corona uitbrak zo’n zes jaar geleden. Twee jaar later, in de tweede van de middelbare school, viel ze uit. Iris: ‘Ik werd steeds angstiger en op toetsen kreeg ik zelfs black-outs, dan wist ik helemaal niets meer.’
Op een gegeven moment lukte het Iris helemaal niet meer om naar school te gaan. Ze heeft nog wel online-les geprobeerd, maar dat werkte niet voor haar. Iris: ‘Een jaar lang heb ik thuis zelf geleerd en dan ging ik ergens heen om toetsen te maken. Dat ging redelijk en zo heb ik ook mijn overgangsbewijs naar de derde gehaald. Het leren gaat op zich prima, maar het maken van de toetsen werd steeds meer een probleem.’ Ze heeft nu geen diploma, maar wil wel graag gaan studeren. ‘Daarvoor moet je een speciale toelatingstoets doen en dat kan pas als je 21 bent, dus dat is nog niet mogelijk…’
Negen basisscholen
Voor Sanne werkt online-les juist wel goed. Sanne: ‘Bij mij begon het halverwege de eerste van de middelbare school. Ik ben hooggevoelig en op school zijn er te veel prikkels voor mij. Ik neem ook snel de gevoelens van anderen over. Ik had een paar docenten die overspannen waren, dus dat gaf mij ook veel stress. Vóór die middelbare school waar ik uitviel, heb ik op wel negen verschillende basisscholen gezeten. En nergens wisten ze echt hoe ze met mij om moesten gaan. Op sommige scholen had ik best leuk contact met andere kinderen, op andere plekken werd ik erg gepest en zelfs bedreigd.’ Voor Sanne was het dus juist een opluchting om veilig thuis online-les te krijgen. Maar ook zij begint het contact met leeftijdsgenoten steeds meer te missen. Sanne: ‘Online-les is op zich een fijne oplossing, maar als ik straks mijn examen heb gehaald, wil ik graag een normale hbo-opleiding gaan doen, zodat ik hopelijk meer sociale contacten krijg.’
Thuiszitten is eenzaam
Dat is ook een doel van de thuiszittersbeurs: meer aandacht voor thuiszitters en de eenzaamheid die zij vaak voelen. Via de beurs kunnen zij met elkaar in contact komen. Iris weet uit eigen ervaring hoe eenzaam het kan zijn om thuis te zitten: ‘Nu ben ik druk met het organiseren van de beurs, maar daarvóór waren mijn dagen erg leeg. Ik kwam nauwelijks buiten, dat durfde ik niet, ik zat maar op mijn telefoon.’ Iris hoopt dan ook dat er veel meer aandacht komt voor thuiszitters. En dat ouders weten wat er allemaal mogelijk is als hun kind niet naar een reguliere school kan. Iris: ‘Maar vooral is de beurs een mooie manier om thuiszitters gewoon allemaal een keer in het zonnetje te zetten, want dat verdienen ze!’
Dit artikel verscheen eerder in BalansKIDS 1-2026.
V.l.n.r. Sanne, Iris & Timmer