Een eetstoornis herkennen
TEKST: DAPHNE KETELAARS
Daphne Ketelaars is directeur van Stichting Kiem. Stichting Kiem heeft als missie de impact van eetstoornissen te minimaliseren. Daarvoor biedt de stichting workshops voor leerlingen, trainingen voor docenten en bijeenkomsten voor ouders. Gegeven door ervaringsdeskundige trainers en vrijwilligers, afgestemd op de doelgroep.
Je dochter lijkt steeds vaker afwezig en wil minder meedoen aan activiteiten met het gezin. Ze leert hard voor haar toetsen en ze haalt hoge cijfers. Maar ze heeft weinig vrienden op haar nieuwe school en is vaak bozig. Daarnaast eet ze thuis minder dan normaal. Gewoon pubergedrag, houd je jezelf voor… of is er meer aan de hand?
Is er meer aan de hand?
Kinderen en jongeren zijn volop in ontwikkeling. Het karakter vormt zich en ze zijn midden in een fase van experimenteren met zichzelf en het leven. Dat je kind verandert wanneer het opgroeit, is onvermijdelijk en zelfs positief. Maar hoe herken je het als er meer speelt?
Belangrijke signalen
De gedragsveranderingen zoals hierboven beschreven, kunnen los van elkaar ‘gewoon’ gedrag zijn in de ontwikkeling van een kind of jongere. Maar de combinatie hiervan, een plotselinge verandering in gedrag en negatieve overtuigingen over zichzelf, kunnen belangrijke signalen zijn dat er meer speelt. Perfectionisme, introversie (zich in zichzelf terugtrekken) en een plots veranderend eetpatroon zijn kenmerken die vaak voorkomen bij een eetstoornis. Als er ook nog sprake is van een trigger, zoals het veranderen van school of bijvoorbeeld een echtscheiding, dan kan dat een bodem zijn voor het ontstaan van een eetstoornis.
Liefdevol en zonder oordeel
Wanneer je vermoedt dat jouw kind een eetstoornis heeft, probeer dan rustig, liefdevol en zonder oordeel een gesprek aan te gaan. Dit kan ingewikkeld zijn, zowel voor jou als voor je kind. De kans is groot dat je kind ontkent dat er iets aan de hand is. Dit is niet vreemd: een eetstoornis is vaak een manier om met onderliggende spanningen om te gaan. Ook kan je kind zich schamen. Maar de vraag: ‘Ik merk dat je wat stiller bent, klopt dat?’ kan een eerste aanzet zijn tot een gesprek.
Hulp inschakelen
Het is belangrijk dat je vanuit jezelf praat en je kind niet beschuldigt, zodat je de verbinding met je kind behoudt. Als je vermoedens aanhouden, is het belangrijk samen hulp te zoeken. Je huisarts kan met jullie meedenken en kan helpen om ondersteuning te vinden die bij je kind past. Je hoeft dit niet alleen te doen: er is steun, ook voor jou als ouder. Aarzel niet om hulp te zoeken. Hoe eerder je hulp inschakelt, hoe groter de kans dat je kind weer helemaal herstelt.
In deze column is een meisje als voorbeeld genomen, maar een eetstoornis maakt geen onderscheid. Een eetstoornis kan iedereen overkomen, ongeacht gender, leeftijd of etniciteit.
Lees hier meer over Stichting Kiem en over bijeenkomsten die de stichting organiseert voor ouders van kinderen met een eetstoornis. Ook zijn er trainingen voor docenten om een eetstoornis bij leerlingen vroeg te leren signaleren. Verder lees je er een uitgebreid interview met Frouke van Overveld, programmamanager van Stichting Kiem. En alles over voeding in ons Balans kennisdossier.
Dit artikel verscheen eerder in Balans Magazine 4-2024. Wil je ook ons magazine ontvangen? Word dan nu lid. Bekijk hier de voordelen.
