‘Het lukt Lars allemaal net niet’
TEKST Marloes Schoormans
Marloes Schoormans is ‘trainer in ont-wikkeling’. Na ruim vijftien jaar ervaring als leerkracht in het speciaal (basis)onderwijs deelt zij haar kennis en verhalen over neurodiversiteit in trainingen en lezingen. Daarnaast is zij docent aan de Hogeschool Utrecht binnen de Master Educational Needs. De mooiste momenten haalt zij nog altijd uit het begeleiden van eigenzinnige en unieke leerlingen.
Een jongen die graag voetbalt, speelt, rent en lacht
Woensdagochtend iets voor half tien. Rustig doe ik de deur open van groep 5/6. Mijn ogen scannen door de klas op zoek naar Lars*. Daar, aan het bureau van de leerkracht zwaait hij mij vrolijk toe. Een brede glimlach verschijnt op zijn gezicht.
Eén dag in de week begeleid ik Lars. Een vrolijke, lieve jongen uit groep 5 van een leuke school met betrokken leerkrachten. Hij schuift snel zijn stoel wat opzij zodat ik bij hem aan zijn tafeltje kan zitten. Ook de leerlingen om hem heen maken graag plaats voor mij.
Op de speelplaats valt hij niet enorm op. Een jongen die graag voetbalt, speelt, rent en lacht met zijn vrienden. Zodra hij in de klas zit, wordt het wat lastiger. Lars heeft dyslexie en krijgt hiervoor dyslexiebehandeling. En ondanks die inzet, de leerkracht die hard voor hem werkt en begeleiding van ondersteunende leerkrachten, lukt het Lars allemaal net niet.
We kletsen over van alles, ook over zijn ongemak in de klas
Na een tijdje samen werken fluistert hij: ‘Wanneer gaan we spelletjes doen?’ Voor hem het hoogtepunt van mijn komst. Voor Lars is dit gewoon spelletjes doen, voor mij is het verbinden. Lars kiest bijna altijd Skip-Bo. Tijdens het spelen kletsen we over van alles en nog wat. Over het weekend, over de hond, over buitenspelen in de wijk (wat soms zorgt voor ruzie), maar ook over zijn ongemak in de klas.
‘Weet je? Soms dan zeg ik dat ik naar de wc moet, maar dan moet ik niet echt. Dan vind ik het gewoon heel moeilijk en dan wil ik weg uit de klas. Als ik op de wc ben, hoef ik even niet te werken. En soms staat er iemand op de wc waar ik het antwoord aan kan vragen. Als ik dan terugkom schrijf ik dat snel op.’
Verbinding en oprechte nieuwsgierigheid
Lars weet dat ik (bijna) alles met de leerkracht deel. Ik vraag nog even of ik dit ook met haar mag delen. Zij was blij dat hij me dit verteld had. Nu vraagt ze als hij naar de wc wil: ‘Vind je het moeilijk, of moet je plassen?’ Niet als controlevraag, maar vanuit verbinding. Hierdoor kan ze hem nog beter helpen zich fijn te voelen in de klas.
Verbinding en oprechte nieuwsgierigheid. De basis van ontwikkeling van ieder kind.
*Lars is niet zijn echte naam.
Meer weten over Marloes en haar trainingen en ontwikkeltrajecten? Kijk dan op tiow.nl
Dit artikel verscheen eerder in Balans Magazine 2-2026. Wil je ook ons magazine ontvangen? Word dan nu lid. Bekijk hier de voordelen.
