‘Buiten de lijntjes kleuren’

Vanaf groep 2 liep school tegen het gedrag van onze zoon aan: als hij iets niet wilde doen, deed hij het gewoon niet. In groep 3 werd hij zelfs ‘niet toetsbaar’ genoemd, omdat hij geen toetsen maakte. Vele hulpverleningsplannen volgden, zonder succes. Uiteindelijk kwam er een reeks verontrustende uitspraken aan het eind van groep 3: hij kon niet blijven zitten, niet doorstromen naar groep 4, niet naar speciaal (basis)onderwijs, en ze wilden hem aanmelden voor een traject bedoeld voor leerlingen met verregaande gedragsproblematiek. Hij zou dan 16 weken naar een andere school gaan waar ze hem zouden observeren. Maar mijn zoon vertoonde geen agressie. Hij weigerde alleen opdrachten die hem niet interesseerden.

Op de oppervlakte leek hij er weinig last van te hebben. Hij ging nog steeds met plezier naar school. Maar voor ons als ouders was de impact enorm. Wanneer er geen samenwerking is en je voortdurend in vechtmodus blijft om te zorgen dat je kind krijgt wat hij nodig heeft, is dat slopend. En op het moment dat ik werd bestempeld als ‘de ouder die niet in het belang van haar kind handelt’, was het contact voor mij klaar.

 We schakelden een onderwijsconsulent in, die meedacht in het zoeken naar een andere school. En we schakelden een jurist in die de school aansprak op hun uitspraken. Eindelijk stonden we er niet meer alleen voor. Samen vonden we een jenaplanschool. Daar waren ze nieuwsgierig en kritisch, maar ze wilden het wél aangaan met ons. Ze dachten in oplossingen, en vanuit de diagnose ADHD en begeleiding werd er meegedacht. En met succes: onze zoon bloeit op. In een half jaar tijd ging hij van AVI Start naar M4. Hij zit inmiddels bijna drie jaar op deze school, in groep 5, is AVI uit, scoort op havo/vwo-niveau en gaat met plezier naar school. De meest geruststellende uitspraak die we kregen: “Wat er ook gebeurt, hij hoort bij ons. Dít is passend onderwijs”.

 Het Nederlandse schoolsysteem werkt prima voor kinderen die binnen de lijntjes kleuren. Maar voor wie daarbuiten valt, is het soms een slopende strijd. Met dit verhaal wil ik andere ouders steunen. Volg je intuïtie. Zoek hulp. Bel de advieslijn van Balans. En blijf staan voor je kind en voor je normen en waarden. Geef niet op. Blijf zoeken, blijf vragen stellen en blijf vertrouwen op de kracht van je kind.