De andere kant van de tafel
TEKST: MARIJE WIND
Marije Wind is interim intern begeleider en kwaliteitscoördinator en ondersteunt scholen bij het verbeteren van de zorg die zij leveren en de kwaliteit van hun onderwijs. Hiernaast geeft zij trainingen en advies over diverse onderwijsonderwerpen. Zij begeleidt scholen bij het ontwikkelen van een professionele cultuur en HGW-trajecten (HandelingsGericht Werken).
Als kwaliteitscoördinator voer ik regelmatig gesprekken met ouders en kinderen over hoe we allerlei zaken kunnen verbeteren. We maken ons allemaal zorgen en willen dat het beter gaat. Ouders zitten met hun meest kostbare bezit aan tafel, en wij binnen de school proberen hen zo goed mogelijk te ondersteunen en te begeleiden. Wekelijks bereid ik me voor op deze gesprekken en probeer ik duidelijk uit te leggen waar de kansen en grenzen liggen.
Vaktermen
Totdat een familielid van mij belt: school wil een gesprek. Hij heeft al eerder gesproken met school, maar begrijpt niet goed wat ze bedoelen. Hij vraagt me om mee te gaan. Opeens zit ik aan de andere kant van de tafel. Vaktermen vliegen ons om de oren; terwijl ik de school goed begrijp, zie ik dat dit voor mijn familielid verwarrend is. De vraag die bij me opkomt is: We stemmen ons handelen zo goed af bij kinderen, waarom gebruiken we voor ouders dan vaak maar één aanpak?
Kwetsbaar
Vanaf de andere kant van de tafel realiseer ik me hoe kwetsbaar de rol van de ouder is. Hoe dragen wij bij aan de kansenongelijkheid door onze aanpak? Waar staan we nu, waar komen we vandaan en wat spreken we af voor de toekomst? Ouders die zelfverzekerd zijn, kunnen om verduidelijking vragen, maar niet elke ouder heeft die mogelijkheid of durf op dat moment. Hoe kunnen wij ervoor zorgen dat het voor het kind en de ouders beter wordt?
Transparantie
Moeten we niet ook bij ouders onze aanpak beter afstemmen? Wat hebben zij precies nodig om de situatie te begrijpen? Hoe kunnen we onze uitleg zo helder mogelijk maken, zodat het voor iedereen begrijpelijk is? En hoe zorgen we ervoor dat onze afspraken goed worden gecommuniceerd en nageleefd?
Het begint voor mij altijd in transparantie en heldere doelen. Voer een open gesprek waarbij de woorden zorgvuldig worden gekozen. Gebruik taal die iedereen begrijpt. Kijk en luister naar de ander en stel vragen ter verduidelijking, vraag aan de ouders hoe zij zich voelen en waar ze bijvoorbeeld bang voor zijn.Eén ding is duidelijk: we hebben samen nog veel te leren!
Lees hier meer over het werk van de intern begeleider en kwaliteitscoördinator, en de beroepsvereniging LBBO. En lees alles over (passend) onderwijs en ondersteuning op school in ons Balans kennisdossier.
Dit artikel verscheen eerder in Balans Magazine 4-2024. Wil je ook ons magazine ontvangen? Word dan nu lid. Bekijk hier de voordelen.
