Kobe (13) fietste 100 km om geld in te zamelen voor dcd
TEKST ANOUK VAN WESTERLOO
Naam: Kobe
Leeftijd: 13 jaar
Heeft: dcd, dyslexie
Woont met: in België met een vader, moeder, broertje (9), zusje (11) en één poes
Zit in: de 1e van de middelbare school
Hobby’s: fietsen, programmeren, scouting
Toekomstdroom: vrachtwagenchauffeur worden
Halfjaar geoefend
Kobe heeft deze zomer honderd kilometer gefietst op één dag. Samen met zijn vader heeft hij daar ongeveer een halfjaar lang elke week voor geoefend. Telkens een iets langer parcours. Dat deed hij om geld binnen te halen om dcd meer bekendheid te geven.
Niemand weet wat dcd is
Als je dcd hebt, zijn bewegingen en bepaalde handelingen lastiger om te doen en aan te leren. Dat geldt ook voor Kobe: ‘Bijna niemand die ik het vertel, weet wat het is. Ik vind het vervelend om het steeds uit te moeten leggen.’
Weer opnieuw leren
Fietsen was voor Kobe dan ook helemaal niet makkelijk om aan te leren. Na een vakantie zonder te oefenen, was hij kwijt hoe het moest en begon het leren weer opnieuw. ‘Maar nu hoef ik daar niet meer over na te denken.’ Andere dingen blijven wel lastig voor Kobe, zoals een bal gooien of vangen en bijvoorbeeld schrijven.
Aanpassingen op school
Kobe: ‘Op school mag ik al sinds het tweede leerjaar (groep 4) alles op de computer doen, zodat ik niet hoef te schrijven. Met gym mag ik sommige dingen overslaan, bijvoorbeeld koprollen of handstand. Want koprollen, dat is niet per se heel belangrijk in mijn dagelijks leven. Ik mag dan iets anders doen, zoals aan mijn conditie werken.’
Fysiotherapie
Op school gebruikt Kobe verschillende hulpmiddelen. Hij mag rekenen met een cijfertoetsenbord en hij gebruikt een speciale passer met een klem. ‘Ik ga elke week naar de fysiotherapeut. Daar heb ik ook leren zwemmen. Vroeger ging ik ook naar logopedie, maar dat hoeft niet meer.’
Ook dyslexie
Kobe heeft ook dyslexie, en in combinatie met dcd is dat extra lastig. Het focussen op het lezen zelf kost veel energie. ‘Ik mag voorleessoftware gebruiken. Ik kan namelijk beter onthouden wat er in de tekst staat als het wordt voorgelezen, dan wanneer ik het zelf lees.’
Heel creatief
Vanwege zijn dcd is het lastig voor Kobe om bepaalde handelingen te automatiseren. En moet hij vaak eindeloos oefenen. Maar gelukkig is hij een enorme doorzetter. ‘En hij is bijzonder goed in het bedenken van oplossingen voor problemen die hij kan tegenkomen,’ zegt zijn moeder Ilse. ‘Soms zijn z’n ideeën haalbaar, soms ook niet. Maar hij is heel creatief en denkt altijd na over hoe iets handiger kan.’
Programmeren
Naast fietsen en scouting, wat Kobe graag doet, heeft hij nog een grote passie: programmeren. ‘Dat begon met Scratch, een programmeertaal voor kinderen. Daarna ging ik in het spel Minecraft dingen programmeren, zoals instructies geven om een grot te bouwen. En nu probeer ik met JavaScript te werken. Dat is meer voor volwassenen.’ Volgens Kobe zit er zeker toekomst in het vak van programmeur. ‘Als je goed kan programmeren, krijg je al snel een baan aangeboden!’
Escape-game
Het geld dat Kobe heeft ingezameld, gaat naar een Belgische vereniging voor ouders van kinderen met dcd: vzw Dyspraxis. En met dat geld maken ze een spel, een soort escape-game, waardoor anderen kunnen begrijpen hoe het is om dcd te hebben.
Belevingsparcours
Op school heeft Kobe ook weleens met zijn begeleider een soort belevingsparcours gegeven. ‘Kinderen moesten dan bijvoorbeeld met dikke handschoenen aan knoopjes dichtmaken. Of met hun verkeerde hand schrijven op ribbelpapier. Of op een post-it op hun voorhoofd hun naam schrijven, zonder dat ze het konden zien. Zo voelt het dus een beetje om dcd te hebben.’
Je kunt nog steeds geld doneren voor Kobe’s dcd-project. Lees ook meer over de actie en hoeveel geld er al is opgehaald.
Dit artikel verscheen eerder in BalansKIDS 3-2025. Wil je ook ons magazine ontvangen? Word dan nu lid. Bekijk hier de voordelen.
