Mijn laatste blog

Marije Pietersma (1979) woont met haar dochters, partner en drie katten óp Scheveningen. Ze schrijft o.a. over autisme (boek: Vleugels met een Pleister), houdt zich bezig met neurodiversiteit op de werkvloer (The Brain Hub) en is daarnaast geregeld op het strand of in de zee te vinden.
Ze schrijft over haar eigen ervaringen met ASS, ADHD en Dyslexie, van de uitdagingen tot de soms hilarische momenten dat het met zich meebrengt in het gezinsleven.

Ongeveer anderhalf jaar geleden schreef ik mijn eerste blog voor Balans. Mijn eerste blog ging over communicatie, en hoe het soms nogal uitdagend is wanneer de leden van het gezin er allemaal een eigen manier van communiceren op nahouden. De oudste neemt letterlijk alles heel erg letterlijk, de jongste praat graag in de “stel dat, en wat als” vorm gevolgd door een half theaterstuk. Ik, die ook veel zaken letterlijk neemt moet soms echt goed nadenken en navragen wat ze precies bedoeld, terwijl haar zus met een groot vraagteken boven haar hoofd zich intern afvraagt of het opgevoerde theaterstuk in het echt is gebeurd.
Ik heb jullie meegenomen toen ik voor de grootste uitdaging in ons leven stond. Namelijk, een dochter op de HIC. Met ZAG gesprekken en glazige ogen waar wel het licht brandde, maar niemand thuis was. Ik kon het van mij afschrijven, en het bleek door de vele reacties die ik kreeg op LinkedIn dat ik niet de enige was die dit meemaakte. Gelukkig kon ik ook vertellen dat het na een paar maanden voorzichtig weer goed ging, en mijn dochter de zon weer zag schijnen. Mede door haar lieve vriendje die ze als een soort relatiegeschenk had meegenomen uit de HIC. In tijden van onberekenbaarheid en controleverlies bleek mijn (soms zwartgallige) humor mijn manier van omgaan met deze situatie. Mijn leukste grapje is nog wel dat ik ze mijn kliniekclowntjes noem, al vinden ze het zelf maar matig.
We leerden door deze situatie en het steunpunt waar ze naartoe ging meer jongeren kennen die in een crisissituatie hadden gezeten (of soms nog zaten), en zo werden wij ineens een soort inloophuis in het weekend. Grote pannen pasta werden op tafel gezet, soms nog een bordje extra, en soms ineens heel veel bordjes extra. Allemaal lieve jongeren met hun eigen verhaal, maar een gedeelde motivatie om te herstellen.
Vraag mij waar iets ligt in de IKEA en ik kan het je zo vertellen. In de afgelopen tijd ben ik er namelijk vaker dan ik eigenlijk wilde geweest. Van de jongeren kregen er 2 een eigen huis en dat moest worden ingericht, en ik vond het een eer dat ze vroegen of ik meeging om spulletjes te komen. Ik kan inmiddels de irritante vakkenkast in elkaar zetten met de snelheid van het licht. Best knap al zeg ik het zelf.
Afgelopen maandag ging mijn dochter alleen met haar vriendje naar een concert in de ZiggoDome. En ja, dat is redelijk normaal voor jongeren van 17 en 18, maar niet echt voor ons. Het was dan ook een overwinning dat ik echt met een gerust hart ging slapen, even wakker werd gemaakt toen ze thuiskwamen, maar dat ik niet helemaal op van de zenuwen ze zat te volgen op de Zoek mijn vrienden-app. Het normale leven is alweer een tijd terug, en daar waar ik dat eerst niet durfde te zeggen omdat ik bang was om het te “jinxen”, zeg ik het nu met volle overtuiging.
Al met al is het een drukke bende hier in huis. Maar wel een fijne bende, met mijn lieve kinderen die al zo groot worden, de “aanloopkinderen”, de huisdieren die erdoorheen walsen en mijn werk waar ik ontzettend veel voldoening uithaal.
Deze punten maken het besluit dat dit mijn laatste blog is en dat ik mijn plekje liever aan iemand anders geef. Als jullie mij willen blijven volgen dan kan dat op Instagram bij mijn account @the_autfluencer.
Als laatste wil ik graag nog zeggen dat ik Balans erg dankbaar ben voor het podium dat ze mij hebben gegeven, en de fijne contacten die ik via hen heb opgedaan. Lieve ouders, het ga jullie en de kinderen goed. Vraag hulp wanneer nodig, en geef hulp als je iets weet wat handig kan zijn voor een ander. It takes a village to raise a child en ik ben dankbaar dat ik deel mocht uitmaken van deze village.